Supermassive Black Hole

Een enorme natuurkundige doorbraak: gisteren werd de allereerste foto van een zwart gat gepresenteerd. Een mooi moment om misschien wel het meest vernieuwende album van Muse uit te lichten: 'Black Holes and Revelations'.

arrow down
11.04.2019 Renate

Supermassive Black Hole

Een enorme natuurkundige doorbraak: gisteren werd de allereerste foto van een zwart gat gepresenteerd. Hoewel de foto nog vaag is en maar een paar pixels, zijn de makers enthousiast over hun fluffy donut. "Je kunt dit vergelijken met de maanlanding of de ontdekkingsreis van Columbus: voor het eerst zien we een nieuwe wereld, eentje die totaal anders is dan wat we gewend zijn", zegt een van de bedenkers van het project, hoogleraar radiosterrenkunde en astrodeeltjesfysica Heino Falcke van de Radboud Universiteit. "Tot nu toe was dit alles maar fantasie of wiskundige verbeelding. Nu wordt het echt.". Een moment waar Einstein honderd jaar geleden al droomde. En Matt Bellamy ook:

Reden voor ons om misschien wel het meest vernieuwende album van Muse uit te lichten: 'Black Holes and Revelations'. Het album dat in 2006, jawel dertien jaar geleden, werd uitgebracht en nu nog altijd actueel is. Misschien is het niet de topfavoriet van de fans - die eer gaat tussen 'Absolution' en 'Origin of Symmetry' - maar och, wat is BHAR een fantastische verzameling tracks.

Al een puber en nog altijd actueel
Toen het album in 2016 tien jaar werd, schreef Upset Magazine een treffend artikel, waar wij ons alleen maar bij aan kunnen sluiten: "It’s Muse being Muse without trading on past glories. It catches the band in transit. It captures them crossing over from odd little outsiders to selling out stadiums again and again. It’s Muse at their most exciting, making good on all their promises while still packing a surprising punch or two.

And as shocking as it was at the time, ten years on it still holds up. ‘Supermassive Black Hole’ is still (somehow) sexy, ‘Starlight’ is perfect for the stadiums they now inhabit and there’s a very good reason the band still finish almost every show with ‘Knights of Cydonia’. Elsewhere, ‘Invincible’ sees the band nail the lighters-in-the-air euphoria (Be honest, ‘Defector’ just isn’t as powerful.) ‘Soldier’s Poem’ sees Muse at their most vulnerable since ‘Blackout’ while ‘Assassin’, despite stiff competition from ‘Pyscho’, ‘MK Ultra’ and ‘Supremacy’ is still the most aggressive and angry Muse have ventured."


Toen de plaat werd uitgebracht waren de kritieken overigens niet eensgezind. Pitchfork kraakte het album compleet af: "So for peace of mind, call them retro, because they can't reasonably consider such a vision inventive or resonant in 2K6. Can they?". And boy, where they wrong...

OOR voelt de nieuwe Muse wel direct: "Pulserende synthpartijen, sinistere gitaarklanken, veel (zang)effecten en strakke electrobeats geven de plaat een futuristisch, haast science fiction-achtige sfeer mee. Ondertussen blijkt dat Matthew Bellamy als songwriter driftig om zich heen is gaan luisteren: oosterse en mediterrane klanken (City Of Delusion, Hoodoo) worden afgewisseld met potentiële dansvloerhits (Supermassive Black Hole, Starlight), terwijl het gelaagd opgebouwde Knights Of Cydonia met zijn jaren-vijftig-gitaarsound alles in zich heeft om een symfoklassieker te worden."

Duidelijke taal
Op 'Take A Bow' roept Muse wereldleiders op om hun verantwoordelijkheid te nemen voor hun acties. En zo staat het album vol met oproepen om actie en stof tot nadenken. In een interview vertelt Matt Bellamy dat hij liever niet een boodschap predikt, maar via muziek een gevoel wil overbrengen. Misschien hebben luisteraars nog niet over bepaalde zaken nagedacht, maar voelen ze het wel aan de emotie die hij in sommige nummers stopt. "Ik denk dat als je teksten en statements in de muziek verbindt, je een emotionele reactie creëert.", vindt hij.

Over de behoorlijk politiek geladen plaat legt Bellamy uit: "There is this feeling of waking up and trying to fight back, or it’s time to actually try and change yourself and the things that are going on around you. I think to me that’s very optimistic, this strength. Sometimes it comes out in a very violent form, like in song, like ‘Assassin’ or a more obvious form like at the end of ‘Knights of Cydonia’ when I’m just saying, ‘No one is going to take me alive’ and all that kind of stuff. I think it’s the strength of the human spirit fighting against the forces that are manipulating it.".

Supermassive Black Hole
De leadsingle van het album 'Supermassive Black Hole' werd geïnspireerd door Franz Ferdinand. Bellamy was naar eigen zeggen op zoek naar diezelfde aanstekelijke dancebeat, gecombineerd met alternatieve gitaar die de nummers van Franz Ferdinand zo onweerstaanbaar maakt. "Het is meer de lollige kant van hoe we onszelf zien en de manier waarop we soms graag spelen. We nemen onszelf niet altijd serieus."

Xsp3_a-PMTw

Muse live!
Op 27 juni geeft Muse een uitverkocht concert in het Nijmeegse Goffertpark. Maar gelukkig komt de Britse band later dit jaar terug om te stralen in Ziggo Dome. Kaartverkoop voor dat concert start morgen om 10.00u. Wees snel, voor alle kaarten in een zwart gat verdwijnen! Bekijk de concertpagina voor meer info.

Praat mee