Tell Me How You Really Feel

Het 'moeilijke' tweede soloalbum van Courtney Barnett is uit. En - mark my words - dat is er een voor de eindejaarslijstjes!

arrow down
18.05.2018 Renate

Tell Me How You Really Feel

Het 'moeilijke' tweede soloalbum van Courtney Barnett is uit. En - mark my words - dat is er een voor de eindejaarslijstjes!

Met ‘Sometimes I sit and think, and sometimes I just sit’ steeg The Queen of Slackers van down under tot de hoogste regionen van de alternatieve rock. Haar debuut werd genomineerd voor een Grammy, maakte dat The Independent haar omdoopte tot "de stem van de millenniumgeneratie" en zette Courtney Barnett op de kaart als een van de meest beloftevolle indierockers. En die belofte lost ze in met ‘Tell Me How You Really Feel’, een openhartige plaat met een ruig kantje.

Maar het is niet des Courtneys om naast haar schoenen te gaan lopen. Sterker nog: op haar nieuwste plaat heet een song ‘Crippling Self Doubt and a General Lack of Self Confidence’.

THE STORY BEHIND THE ALBUM
Op 'Tell Me How You Really Feel' laat Courtney Barnett een opwindende en onverwachte nieuwe kant van zichzelf zien. Het album kent een nieuwgevonden directheid, een volwassenheid in het instrumentarium, een tederheid in haar stem en stoutmoedigheid in de teksten. Waar ze voorheen de wereld beschouwde door het prisma van zelfanalyse heeft ze de focus verlegt naar degene met wie ze een wisselwerking heeft. De goeden, de slechten, de geliefden. Degene die ze kent en degene die vreemden voor haar zijn.

Twee jaar geleden kondigde Courtney zelf al aan dat haar nieuwe songs méér donker en melancholisch zouden klinken. Een gevolg van het vervreemdende tourleven, blijkt. Op ‘City Looks Pretty’ bekent ze dat “friends treat you like a stranger and/Strangers treat you like their best friend... oh well.”

Uit dat gevoel van aliënatie perste Courtney Barnett een geweldige gitaarplaat. "Eén waarin zelfbeeld en wereldbeeld een knauw krijgen, maar cynische bespiegelingen gevolgd worden met relativering.", zo typeert De Morgen het 'Tell Me How You Really Feel'.

Op het van verontwaardiging en sarcasme doordrenkte 'Nameless, Faceless' onderzoekt Courtney het aanhoudende en anonieme fenomeen van internet trollen. In een video vertelt Courtney het verhaal achter de track:

W9vVcdKGrJI

“I always try really hard to fake the optimism until it becomes real,” vertelt Courtney. “I realised in the process of making this album that I’m not a pessimist, and I’m not so full of anger. I came out of it feeling quite strangely positive. Even though it sounds like a really negative album, it’s kinda more about being grateful and recognising the good things.”.

In aanloop naar de release nodigde de zangeres fans uit om, online en anoniem, te vertellen zie ze zich echt voelden. Een sociaal experiment om te zien of ze gelijk heeft over de toestand van de wereld, vertelt ze HUMO: "In de kranten en op sociale media zie je zoveel woede en haat dat het wel lijkt alsof de hele planeet depressief is. Terwijl ik denk dat er veel meer hoop en liefde is dan we vermoeden. Het probleem is dat we focussen op het negatieve. Ik doe dat ook. Het is nu eenmaal makkelijker om boos te zijn.".

DE REVIEWS
"De zang blijft het onderscheidende element bij Barnett, die als geen ander haar depressies en boosheid, warm en gloedvol maar zonder stemverheffing kan overbrengen. Knap ook hoe ze in haar liedjes toch weer een diepere laag weet aan te boren." - Volkskrant

"De strijd om de bokaal voor Beste Songtitel van 2018 gaat tussen de korte en keiharde punkeruptie I’m Not Your Mother, I’m Not Your Bitch en Crippling Self Doubt And A General Lack Of Self Confidence, een verrassend zelfverzekerde klaagzang over besluiteloosheid en je dom voelen. Verdere hoogtepunten: het destructieve gitaarwerk dat Help Your Self laat ontsporen, de Kurt Vile-vibe in Walkin’ On Eggshells en slotstuk Sunday Roast, dat opent met misschien wel het mooiste zinnetje van de plaat: ‘Don’t come with your arms swinging, throw them around me.’ Tell Me How You Really Feel is vintage Courtney Barnett. Fijn." - OOR

"Masochistische zelfreflectie gaat dan weer hand in hand met infectieuze power-pop, confessionele teksten flirten met korzelige Nirvana-gitaren. En alleen de trefzekere refreintjes behoeden je om verpletterd te raken onder het gewicht van haar kwelgeesten en demonen." - De Morgen

"Hoewel de down to earth verschijning van Barnett het niet zozeer doet vermoeden, geeft de artieste ons met haar tweede langspeler de indruk dat er diep in haar een ware punkheldin schuilt in de lijn van Patti Smith en Suzi Gardner. De verwachtingen voor de toekomst zijn nog een tikkeltje meer gestegen." - Indiestyle

DE SINGLES

Nameless, Faceless

HZZSYDhx0FI

Need a Little Time

TISIPNpRuoY

Sunday Roast

rPMvGrSzOCM

City Looks Pretty

42XXZvrnHbM

LIVE ZIEN!
Op donderdag 31 mei kun je het nieuwe materiaal voor het eerst live gaan beluisteren op Nederlandse bodem. Dan staat Courtney Barnett in TivoliVredenburg en - luckily for you - er zijn nog kaarten beschikbaar!

Praat mee